مقالات انگلسی/ مقالات انگلیسی تخصصی/ عکسهای گیاه/ مقالات فارسی
این مطالب قسمتی از یک تحقیق در مورد گیاه دارویی آویشن است. در صورتی که نیاز به دسترسی به متن کامل آن دارید، می توانید با ایمیل
ارتباط برقرار کنید تا بطور رایگان برای شما ارسال شود.
---------------------------------
آویشن باغی Thymus vulgaris
گیاه شناسی:
آویشن (Thymus vulgaris L. ) گیاهی است از تیره نعناعیان (Lamiaceae ) که ساختار بوته ای دارد و دارای ساقه مستقیم و علفی یا چوبی و پرشاخه به ارتفاع 10 تا 30 سانتی متر و در بعضی موارد تا 45 سانتی متر است. ساقه های منشعب این گیاه پوشیده از کرک های سفید رنگ می باشد.
برگ های آن معطر، تا حدودی همیشه سبز، متقابل، تقریباً بدون دمبرگ یا دارای دمبرگ بسیار کوتاه می باشد. برگ ها خاکستری روشن، بیضوی- نیزه ای تا حالت کشیده یا لوزی شکل با طول 5 تا 15 میلی متر که عموماً کنار برگ ها برگشته می باشد. سطح تحتانی برگ ها از گردی به رنگ متمایل به سفید یا نمد مانند پوشیده شده که دارای غده های فراوان اسانس می باشد که به علت وجود چنین غده هایی، معمولاً گل ها به رنگ ارغوانی کم رنگ تا سفید به شکل لوله ای، دو لبه، صمغی و به طول 5 میلی متر دیده مـی شود. کاسبرگ ها کرکدار و غده مـانند و دارای براکتـه های شبیه برگ می باشند. در شاخه های فرعی، گل ها به صورت دسته های جانبی و مارپیچی دیده شده و یا به صورت سرگل انتهایی بیضوی یا کروی شکل قرار می گیرند. همچنین کاسه گل به صورت زنگوله ای شکل با لبه دندانه ای کوتاه و صاف است.
حالات غیرطبیعی این گیاه آن است که بعضی از پایه های آن، گل های فاقد پرچم دارند و در برخی دیگر، پرچم ها زودتر از مادگی رشد می کنند.
میوه از چهار فندقه کوچک تشکیل شده که در لوله کاسه گل محصور شده است. بذر آویشن گرد و ریز که هر 000/170 بذر آن یک اونس ( 3/28 گرم ) وزن داشته و بذر آن برای سه سال زنده باقی می مانند.
اکولوژی:
مطالعات اکولوژی و آماری که روی آویشن ( Thyms vulgaris ) انجام شده نشان داده که پراکنش جغرافیای آن مطابق شکل شماره 1 است.
در مناطق گرم با ارتفاع کم و در اقلیم های مدیترانه ای خشک، جمعیت های تشکیل شده از گیاهان فنولیک ( تیمول و کارواکرول ) از همه غالب تر بودند. با فاصله بیشتر از نواحی ساحلی مدیترانه ای و حرکت به طرف مناطق مرطوب تر، گیاهانی که کمتر فنولیک بودند پدید می آمدند و جای خود را به تدریج به شیمیوتیپ های حاوی ترپن های غیرفنولیک حلقوی ( 4- توجانول و آلفا- توپنیئول ) و مونوترپن های غیر حلقوی ( لینالول یا استورادیکلی، ژرانیول ) می دادند. در اسپانیا شیمیوتیپ دیگری یافت شده که ترکیب دو حلقه ای 1 و 8- سینئول به عنوان ترکیب اصلی آن شناسایی و بومی آنجا نیز می باشد.
آویشن گیاهی است که به طور طبیعی در شرایط مزرعه ای در نواحی نیمه خشک تا معتدل گرم در دماهای بالا و تشعشع شدید آفتاب رشد می کند. آویشن در مراحل اولیه دارای رشد خیلی کند بوده و در مراحل بعدی نمود- مخصوصاً 60 روز بعد- یک افزایش سریع در تجمع ماده خشک ( 4 تا 6 برابر تحت نور اضافی و 5/2 تا 5 برابر تحت نور طبیعی ) نسبت به گیاهان 40 روزه دارد.
میزان آب خاک و رژیم های نوری به طور معنی داری رشد کلنی های آویشن ( وزن خشک ریشه و اندام هوایی ) را تغییر می دهند و بین شرایط نوری و میزان رطوبت خاک اثر متقابل مشاهده شده و تأثیر افزایش رطوبت خاک اثر متقابل مشاهده شده و تأثیر افزایش رطوبت خاک در شرایط نور طبیعی به اندازه نور اضافی قابل توجه نبوده است و افزایش رطوبت خاک در شرایط نور اضافی دارد. به هر حال در شرایط نور اضافی و رطوبت خاک 70 درصد، بالاترین میزان فتوسنتز و اسانس نیز در شرایط نور طبیعی و 50 درصد رطوبت خاک ذکر گردیده است. البته منظور از نور اضافی یعنی جریان فتوسنتزی 200 میکرومول بر متر مربع در ثانیه است که به وسیله لامپ های ( HPS High Pressure Sodium ) به همراه نور طبیعی ایجاد می گردد.
در تحقیقی برای بررسی سطوح نوری بر روی میزان اسانس، گیاه آویشن تحت شدت های مختلف نوری ( سایه، ابری، 15، 27، 45، 100 درصد نور کامل ) قرار داده شدند و مشخص شد که بیشترین غلظت اسانس و میزان تیمول و Myrcene موجود در اسانس در نور کامل خورشید به دست می آید. طول برگ و تراکم Peltate hair با کاهش سطوح نوری کاهش می یابد.
خاک مزرعه آویشن بایستی به خوبی زهکشی شده و PH آن حداقل 6 باشد و در صورت نیاز بایستی با استفاده از آهک اصلاح شود. اگرچه آویشن در شرایط خیلی خشک و بدون بارندگی رشد می کند ولی عملکرد آن کاهش می یابد و اساساً آبیاری، عملکرد را افزایش می دهد.
زراعت:
الف- کاشت
آویشن از طریق بذر، قلمه و تقسیم بوته تکثیر می شود. عدم یکنواختی پوشش مزرعه همواره به عنوان یک مشکل در کشت مستقیم بذر می باشد به همین خاطر روش کشت دیگری ارائه می شود که تولید نشاء بذری در بستر گلخانه یا قفسه های سلولی و سپس انتقال نشاها به مزرعه است.
بذور آویشن طی یک تا دو هفته در دمای 32- 12 درجه سانتی گراد ( 54 تا 90 درجه فارنهایت ) جوانه می زنند. گاهی اوقات جوانه زنی توسط نور تسریع می شود.
به علت وجود اختلافات در وضعیت رشد، زمان گلدهی و تولید در گیاهان حاصل از کشت مستقیم ( بذور ) که میزان یکنواختی را در مزرعه پایین می آورد، بهتر است ژنوتیپ های مرغوب را انتخاب کرده و آنها را به وسیله قلمه تکثیر نمود که عدم یکنواختی در مزرعه و محصول کاهش یابد. قابل ذکر است که این اختلافات به خاطر وجود دگرگشتی بالا و هتروزیگوسیتی در این گیاه می باشد.
آویشن به آسانی از قلمه های 10-5 سانتی متری در بهار تکثیر می شود. هورمون های افزایش دهنده ریشه برای تکثیر ممکن است مفید باشند. در تحقیقی مشخص شده که کشت بذر آویشن نسبت به کشت قلمه آن، عملکرد بیشتری را تولید می نماید. در تحقیق دیگری در کشت مستقیم، عملکرد ماده خشک بیشتری نسبت به نشاکاری به دست آمد.
زمان مناسب برای کشت بذر در خزانه اواخر اسفند می باشد و در زمان انتقال، ارتفاع نشاءها 10 تا 15 سانتی متر می باشد.
زمان کشت مستقیم بذور اوایل بهار یا اواسط پاییز می باشد عمق کشت کمتر از 5/0 سانتی متر و میزان بذر لازم 5 تا 6 کیلوگرم در هکتار می باشد.
در تحقیقی جهت بررسی تراکم مناسب برای دستیابی به عملکرد بالاتر، آویشن در فواصل 15، 20، و 45 سانتی متر و در ردیف های به فواصل 60 سانتی متر کشت گردید و مشخص شد که فواصل عملکرد سرشاخه و میزان اسانس در واحد سطح شده و بیشترین عملکرد در فاصله کشت 15 سانتی متر به دست آمده است. البته درصد اسانس در سرشاخه خشک گیاه تحت تأثیر فاصله کاشت قرار نگرفت. تحقیق مشابهی در کرج نیز تراکم مناسب کاشت را 15 سانتی متر روی ردیف و 50 سانتیمتر بین ردیف ها گزارش کرده است.
ب- داشت
با توجه به اینکه آویشن به مدت 6-4 سال در مزرعه باقی می ماند برنامه ریزی برای کوددهی آن حایز اهمیت است. با مصرف میزان مناسب کود دامی پوسیده ( تقریباً 30-20 تن ) قبل از کشت بایستی تأمین نیاز غذایی آن را تضمین کرد.
در تحقیقی برای بررسی اثرات ازت در مقادیر مختلف بر روی رشد و میزان اسانس T.vulgaris در طی چهار فصل در ازمیر مشخص شد که عملکرد ماده خشک گیاه با افزایش مصرف ازت افزایش می یابد. میزان گل اسانس از 78/0 تا 1/3 درصد و درصد تیمول از 87/26 تا 57/58 درصد متغیر بود و کود ازته هیچ اثر معنی دار روی میزان کل اسانس و یا درصد تیمول نداشت.
به طور معمول در فصل بهار قبل از کشت 50 تا 80 کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به همراه 40 تا 60 کیلوگرم در هکتار ازت در اختیار گیاهان قرار می گیرد. از سال دوم ریش قبل از وجین علف های هرز همه ساله فصل بهار باید 30 تا 50 کیلوگرم در هکتار ازت در اختیار گیاهان قرار گیرد.
اگرچه آویشن به تعدادی از علف کش ها مقاومت نشان می دهد به هر حال سوالاتی از قبیل بقایای آن روی مواد گیاهی مخصوصاً برای بازار صادرات مطرح است که بایستی مشخص شود. هیچ علف کشی برای استفاده روی آویشن ثبت نشده است و فقط تحقیقات محدودی در این زمینه انجام گرفته است.
علف کش هایی که ممکن است برای کنترل انتخابی علف های هرز آویشن در آزمایش های تحقیقاتی و زراعی استفاده شوند شامل Linuron, Sinbar, Stomp, Foresite, Versatill می باشد. با این وجود هیچ گونه کنترل شیمیایی علف های هرز ممکن است مطلوب نباشد. البته شاید بدون کمک بعضی از علف کش ها، کشت آویشن در مقیاس وسیع ممکن نباشد. با این حال آویشن را می توان بدون استفاده از علف کش به طور موفقیت آمیز در مزارع با استفاده از یک پوشش بازدارنده رشد علف هرز پرورش داد. برای چنین کاری می توان از مالچ های آلی استفاده کرد.
ج- برداشت
برداشت آویشن، نقطه بحرانـی در مدیریت زراعـی این گیاه محسـوب می شود. به طور کلی، بهترین زمان جمع آوری اندام رویشـی ( برگ ها و ساقه های جوان ) حاوی مواد مؤثر هنگامی است که گیاه در مرحله گل زدایی باشد.
زمان برداشت مناسب برای آویشن در مناطق مختلف، متفاوت می باشد و در تحقیقی در کرج، زمان برداشت مناسب، مرحله شروع گلدهی ذکر شده است و ارتفاع مناسب برداشت نیز 10 سانتی متر از سطح خاک گزارش شده است.
عملیات پس از برداشت:
به طور معمول آویشن در حجم زیاد در آفتاب خشک می شده اما کیفیت محصول نهایی بسیار کم بوده است. با استفاده از خشک کردن مصنوعی می توان کیفیت محصول را کنترل کرد. به عبارت دیگر، یک خشک کن با جریان هوای تحت فشار مناسب می باشد. آویشن بایستی در دمای پایین تر از 40 درجه سانتی گراد برای کاهش اتلاف عطر در جریان تبخیر،خشک شود و رنگ سبز خود را حفظ کند. محصول خشک شده باید پروسه جدا کردن برگ از ساقه ها و غربال کردن را برای حذف گرد و غبار طی کند تا محصول یکنواختی تولید شود.
اسانس آویشن را از اندام هوایی تازه آویشن می توان به وسیله سیستم تقطیر بخار استخراج کرد. اسانس در غدد کوچک روی برگ ها ذخیره شده است. عملکرد و کیفیت اسانس بسته به ساختار ژنتیکی گیاه، مرحله بلوغ گیاه، زمان برداشت، محیط و عملیات استخراج فرق می کند.
نظرات ()جایگاه گیاهان دارویی و ممعطر در ایران و استراتژیهایی برای بهره برداری پایدار از آنها
دکتر فرزاد نجفی- عضو هیات علمی پژوهشکده گیاهان دارویی دانشگاه شهید بهشتی
پروفسور علیرضا کوچکی- استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
-----------------------------
The status of medicinal and aromatic plants in Iran and strategies for sustainable utilization
A.Koocheki and F.Nadjafi
Ferdowsi University of Mashhad-Faculty of Agriculture-Department of Agronomy.Mashhad-Iran.
Key words: Medicinal plants. Sustainable utilization. Economic. Diversity.
ABSTRACT
Iran converse a vast area of diverse environment and hence an extensive biological diversity. Flora of the country consists nearly 8000 species and has been considered as the most diverse area in the Near East and South West Asia associated with natural plants. This country has an old tradition of plant utilization with use of indigenous knowledge, and medicinal plants have played an enormous role in the economic life of Iranian society .At the present time, despite a wide spread of modern medicinal compounds, still a good proportion of the rural people, use the traditional medicine for health purposes. Iran , is the main exporter of Saffron in the world earning $ 23.7 million from export of this product annually. Total export of the country related to medicinal plants has been estimated to be $60 million (excluding plant essences), which is less than 0.5 percent of world trade. Proportion of medicinal plants in the whole natural flora of the country is nearly %13 and some of those plants are also grown in agro Ecosystems. Cumin is the most common herb grown with an acreage of 50000 hectares, mainly in the North east parts of the country (Khorasan province), others with less acreage are Borage, Thyme, Fennel, Hyssop and Mint.
برای دریافت متن کامل این مقاله به صورت رایگان، می توانید با آدرس ایمیل زیر تماس برقرار نمایید
To recive a FREE full text copy of this paper, you can contact me by this Email address: Jalal.Abbasian@gmail.com
نظرات ()عکسهای گیاه/PDF/ مقالات فارسی/مقالات انگلیسی(عمومی)/
کدوی دارویی (کدوی تخم کاغذی)
Cucurbita pepo L. Subsp.pepo convar. Pepo Var. Styriaca Grebense
نام انگلیسی: Medicinal pumpkin
گیاهشناسی:
گیاهی علفی و یکساله بوده در مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیر جهان می روید و منشاء آن اروپا و مناطق گرمسیر آمریکا می باشد. دارای ریشه قوی، محکم و مستقیم است. ساقه کرکدار، توخالی، و خزنده و ارتفاع آن بسته به شرایط اقلیمی بین 3تا5 متر می باشد. برگها درشت و به رنگ سبز روشن و پنج لبی است که توسط دمبرگ طویل و کرکداری به طول 25 تا 30 سانتی متر به ساقه متصل می شود. گیاه تک پایه بوده و گلهای نر جدا از گلهای ماده بر روی گیاه هستند. گلها زرد رنگ و پنج لبی است و گلهای ماده از نر کوتاهتر هستند. ابتدا گلهای نر به صورت دسته ای بین گلهای ماده به طور جدا از هم ظاهر می شوند.میوه گوشتدار، درشت و کروی شکل و یا کم و بیش کشیده است. میوه های رسیده به رنگ زرد یا سبز زرد هستند. داخل هر میوه 400 تا 500 عدد دانه وجود دارد. رنگ دانه سبز تیره یا سبز زیتونی است. اطراف دانه را پوشش شفاف و ظریفی احاطه می کند. وزن هزار دانه 200 تا 310 گرم بوده و طول دوره رویش 120 تا 140 روز می باشد.
خواص دارویی و مواد مصرف:
از روغن دانه های این گیاه در معالجه تورم پروستات و مداوای سوزشهای ادرار استفاده می شود. داروهایی از قبیل Peponen، Prostaliquid و Gronfing از بذور آن تهیه می شود.
داروهای موجود در بازار:
از این گیاه هم اکنون داروهاثی مختلفی به نام های پپونن، پروستالیکوئید، گرونفیگ و... در بازارهای دارویی دنیا موجود است. در ایران نیز قطره ی معروف پروستاتان که برای بیماریهای پروستات نظیر هایپرتروفی و هایپرپلازی پروستات استفاده می شود از مواد موثره همین گیاه ساخته می شود.
پراکنش:
کشورهای عمده تولید کننده این گیاه آلمان، اتریش مجارستان و رومانی می باشند.
نیازهای اکولوژکی:
این گیاه روز بلند بوده و در طول رویش به نور و درجه حرارت زیاد نیاز دارد. بذور در دمای 12 درجه سانتی گراد جوانه می زنند ولی دمای مطلوب برای رویش گیاه 25 تا 30 درجه سانتیگراد است. رویش گیاه در دمای 14 درجه سانتیگراد متوقف می شود. برگها به شدت به سرما حساس بوده ودر دمای 1- تا 2- درجه سانتیگراد دچار سرمازدگی شده و خشک می شوند. این گیاه خشکی را تحمل کرده و نسبت به خاک حساس نیست ولی خاکهایی با بافت متوسط، غنی از مواد و عناصر غذایی را ترجیح می دهد. کشت این گیاه در خاکهای سرد و اسیدی و همچنین در زمینهایی که سطح آب زیر زمین بالا می باشد، مناسب نبوده و به اکثر علفکشها نیز حساس است.
مطالبی از وبلاگ www.plant83.blogfa.com
در گذشته بصورت سنتی از دانه های کدوی تخم کاغذی برای دفع کرم کدو استفاده می شد . بعدها تحقیقات نشان داد که دانه های این گیاه و روغن حاصل از آن حاوی مواد مؤثره ارزشمندی مانند: peponen,prostaliquid,gronfing است ،که نقش عمده ای در معالجه غده پروستات و مداوای سوزش مجاری ادرار و معالجه تصلب شرایین دارد. مصرف دانه های این گیاه باعث تقویت و مقاومت بدن در مقابل عوامل بیماریزا می شود . امروزه کدوی تخم کاغذی در صنایع داروسازی خیلی مهم است و در سطوح وسیعی در آلمان،اتریش،مجارستان و رومانی کشت می شود .
کدوی تخم کاغذی متعلق به تیره کدوییان گیاهی است ،علفی،یکساله،با ساقه کرکدار و خزنده،ریشه محکم و برگهای پنج لبی که گلهای نر و ماده آن جدا از هم بر روی گیاه قرار می گیرند. گلها به رنگ زرد و پنج لبی می باشند.گلهای ماده کوتاهتر از گلهای نر می باشند. ابتدا گلهای نر به صورت دسته ای و سپس گلهای ماده به طور جداگانه ظاهر می شوند.میوه گوشت دار ،درشت و کروی شکل و یا کم و بیش کشیده است. میوه رسیده به رنگ زرد یا سبز زرذ می باشد. داخل هر میوه ۴۰۰تا۵۰۰ عدد دانه به رنگ سبز تیره یا زیتونی است. اطراف دانه ها را پوشش شفاف و ظریفی احاطه می کند. وزن هزار دانه آن ۱۰۰تا۳۰۰ گرم است.
اکولوژی:
گیاهی است روز بلند و دمای مورد نیاز برای جوانه زنی بذور۱۲ درجه سانتیگراد ولی دمای مطلوب برای رویش ۲۵تا۳۵ درجه است. رویش این گیاه در دمای ۱۴ درجه سانتیگراد متوقف می شود . برگها به شدت به سرما حساس است به طوری که در دمای ۱تا۲ درجه سانتیگراد گیاه دچار سرما زدگی شده و خشک می شوند. این گیاه قادر است خشکی را تحمل کند . در صورت خشکسالیهای طولانی مدت ریشه قادر به جذب رطوبت از اعماق خاک خواهد بود . دوره رویش این گیاه بسته به رقم و شرایط اقلیمی بین ۱۲۰تا۱۴۰ روز است.
کدوی تخم کاغذی برای رویش به خاک خاصی نیاز ندارد ولی خاک های با بافت متوسط و غنی از مواد غذایی خاک های مناسبی برای کشت می باشد.
کشت در خاک های اسیدی و مناطق سرد مناسب نیست. همچنین در زمینهایی که سطح آب زیرزمینی آن بالاست نباید کشت شود. کدوی پوست کاغذی به اکثر علف کشها حساس است.
مواد و عناصر مورد نیاز:
۳۰تا۴۰ تن کود حیوانی کاملاً پوسیده نقش عمده در افزایش عملکرد دانه و مواد مؤثره گیاه دارد. اگر زمین از مئاد و عناصر غذایی تهی باشد در فصل پاییز به همراه کود حیوانی مقدار ۱۲۰تا۱۶۰ کیلوگرم کود اوره ،۲۴۰تا۳۰۰ کیلوگرم کود فسفاته و ۱۵۰تا۱۸۰گیلوگرم کود پتاسه باید به خاک اضافه کرد.
تاریخ و فواصل کاشت:
در فصل پاییز پس از افزودن کود های حیوانی و شیمیایی به زمین شخم عمیقی زده می شود . ابتدای بهار زمین برای کشت بذر آماده می باشد.
هنگامیکه خطر سرمازدگی بر طرف شد می توان اقدام به کشت نمود . چون این گیاه به سرما حساس است از این رو بهتر است با تأخیر اقدام به کشت شود . زمان مناسب برای کاشت در یزد اوایل فروردین تا نیمه اول اردیبهشت ماه میباشد. بذرها به مقدار ۶تا۹ کیلوگرم، باید در ردیف هایی به فاصله ۱۰۰تا۱۵۰ سانتی متر کشت شود و فاصله بین دو بوته در روی ردیف ۴۰تا۵۰ سانتی متر است . بهتر است کشت به صورت جوی و پشته ای انجام شود و ضمناً بذرها به علت حساسیت گیاه به بوته میری ، در بالای پشته ها کشت می شوند.
چون دانه ها فاقد پوشش هستند باید با قارچ کشهای مناسب ضدعفونی گردند. در هر چاله ۳تا۵ بذر قرار گیرد.
داشت و نگهداری:
پس از سبز شدن بوته های ضعیف را تنک کرده و فقط یک بوته قوی نگه داری می شود. پس از کاشت آبیاری مناسب ضروری است و دوره آبیاری تا قبل از گلدهی ۱۰-۷ روز و بعد از آن هر۶ روز یکبار در شرایط اقلیمی استان یزد می باشد. چون ساقه گیاه خزنده است و علف های هرز می توانند بر آنها غلبه کنند از این رو مبارزه با علف های هرز ضرورت دارد .
آفات و بیماری ها:
این گیاه به برخی آفات و بیماری ها حساس است . به سرعت به بیماری های ویروسی مبتلا می شود مبارزه با آفات ناقل ویروس و همچنین خارج کردن و سوزاندن بوته های آلوده به ویروس نقش مهمی در کنترل ان دارد. از بیماریهای خطرناک کدو می توان از سفیدک سطحی و دروغی نام برد. که برای مبارزه با سفیدک سطحی که در آن سطح برگ از پوشش سفید رنگ متمایل به خاکستری پوشیده می شود، از سموم کاراتان،آفوگان و پودر های گوگرد وتابل به نسبت ۳تا۵ در هزار و معمولاً با ۲تا۳ بار تکرار استفاده می شود. برای مبارزه با سفیدک دروغی که در آن در سطح برگ لکه های زرد یا سفید رنگی ظاهر می گردد که در پشت این لکه ها پوشش قارچی به رنگ سفید متمایل به خاکستری مشاهده می شود، از قارچ کشهای دیتان،کوپروسان سوپر د، زینب، مانکوزب و ارتوسید استفاده می شود.
بوته میری باعث مرگ ناگهانی و از بین رفتن سریع بوته ها می گردد ، که از مواد قارچ کش نظیر سرزان یا تیرام استفاده می شود.
برداشت محصول:
زمان برداشت گیاه به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی دارد. میوه ها از اواسط مرداد ماه به تدریج می رسند . با رسیدن میوه ها برگ ها و ساقه ها خشک می گردند. هنگامیکه ۷۰تا۷۵ درصد میوه ها رسیدند آنها را باید جمع آوری کرد. پس از جمع آوری میوه ها آنها را شکسته و دانه های داخل آن را خارج می کنند. سپس آنها را در دمای مناسب ۳۰تا۳۵ درجه سانتیگراد خشک می کنند. رطوبت مجاز در دانه های خشک شده ۱۲ درصد است. دانه های خشک شده را باید در کیسه های ۴۰تا۵۰ کیلویی بسته بندی و در مکان خنک و خشک نگه داری کرد.
عملکرد بذر بسته به شرایط اقلیمی و خاکی معمولاً ۸۰تا۱۵۰ تن میوه کدو در هر هکتار می باشد ، که از این مقدار ۹۰۰تا۱۵۰۰ کیلوگرم دانه بدست می آید.
-----------------------------------
مطالبی از سایت موسسه تعاونی عصر پیشرفت کشاورزی نوشته خانم مریم یوزباشی http://www.aspk.ir
اعجاز گیاهان دارویی از روزگاران کهن در میان بشر مورد توجه بوده است و انسان در طول تاریخ موفق به کشف اثر معجزه آسای گیاهان دارویی در درمان بیماریهای مختلف شده است. لیکن با توجه به اثر سریع داروهای شیمیایی کلیه آن تجربیات به تدریج به بوته فراموشی سپرده شد. خوشبختانه این بی توجهی به طبیعت چندان دوام نیافت و بروز اثر ناخواسته و عوارض داروهای شیمیایی و گاهی مقاومت عوامل بیماری زا به داروهای شیمیایی، استفاده از گیاهان دارویی را بصورت محصولات دارویی برخوردار از ماده موثر مشخص، قابل کنترل و عاری از هرگونه آلودگی رواج مجدد داد و یک نگرش جدید نسبت به این ذخایر طبیعی شکل گرفت…
در این میان گیاه کدو تخم کاغذی از جمله گیاهانی است که از دیرباز مورد توجه بشر بوده است. با اینکه از گذشته بسیار دور مصارف خوراکی آن مرسوم بوده است، ولی بعدها به اثر دارویی آن پی برده شد. اولین بار در بین سالهای 1963- 1863 از دانه های این گیاه بعنوان یک داروی سمی در درمان انگلهای روده ای (کرم نواری و کرم های گرد) استفاده شد. بعدها با پیشرفت علم پزشکی و شناخت بیشتر اثر درمانی این گیاه، پزشکان نخست در درمان مشکلات دستگاه ادراری، شب ادراری در کودکان، التهابات و سنگهای مثانه از این گیاه مدد جستند.
سرانجام در دهه اخیر، با شناسایی اثر درمانی این گیاه در درمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH)، اهمیت و لزوم تحقیق و بررسی پیرامون این گیاه بیش از پیش آشکار شد و در این راستا کشورهای مختلف دنیا گامهای بلندی را در تولید محصولات دارویی گوناگون از آن برداشتند، بطوری که در حال حاضر در کشورهایی مانند آلمان و اتریش 90 درصد بیماران مبتلا به BPH با تجویز داروهای گیاهی بویژه این گیاه امکان پذیر شده است.
خواص درمانی:
مغز دانه کدو اثر دفع کرم دارد. از محاسن آن این است که سمی نیست و می تواند در دفع کرم اطفال مورد استفاده قرار گیرد. قسمت گوشتدار کدو، اثر ملین، مدر و مغذی، نرم کننده، دفع یبوست و رفع سوء هاضمه دارد. برای مبتلایان به مرض قن نیز غذایی مناسب است. امولسیون حاصل از پخش له شده مغز دانه در آب یا شیر اثر آرام بخش دارد و در رفع بی خوابی و تسکین درد ناشی از التهاب مجاری ادرار موثر واقع می شود. تحقیقات نشان داده است که دانه های این گیاه و روغن حاصل از آن حاوی مواد موثر ارزشمندی است که نقش عمده ای در معالجه تورم پروستات و مداوای سوزش مجاری ادرار دارد. این گیاه در صنایع داروسازی اهمیت فراوانی دارد. در حال حاضر از مواد موثره این گیاه داروهایی مانند پپونن، پروستالیکوئید و گرونفینگ تهیه می شود.
-----------------------------------
مطالبی از وبلاگ گیاهان دارویی و معطر ایران نوشته دوست خوبم محمدتقی عبادی
www.mdplant.blogfa.com
معرفی و گیاهشناسی:
گیاهی است علفی، یکساله، دارای ساقه ی توخالی و کرکدار، ارتفاع آن به 3 تا 5 متر می رسد. دارای برگ های درشت به رنگ سبز که حالت پنج لبی دارند و توسط دمبرگ طویل و کرک داری به ساقه متصل می شوند. گیاهی تک پایه است که گل های نر و ماده از هم جدا هستند. گل های نر بزرگتر می باشند و به صورت دسته ای و زودتر از گل های ماده ظاهر می گردند. میوه اش سته ی بزرگ کروی شکلی است و حاوی 400 و 500 دانه می باشد. دانه ها بسیار ظریف هستند و وزن هزار دانه 200 تا 300 گرم است.
محققین عقیده دارند که این گیاه 60 سال پیش بر اثر یک جهش اتفاقی بوجود آمده است. این گیاه بومی ایران نیست ولی در ایران به جهت مصارف دارویی کشت و کار می شود.
نیازهای اکولوژیکی:
منشا اش اروپا و مناطق گرمسیری آمریکا است. گیاهی روزبلند و نیازمند نور و درجه ی حرارت بالا می باشد. برگ هایش به شدت به سرما حساس هستند. گیاهی متحمل به خشکی است و خاک هایی با بافت متوسط را می پسندد و خاک های اسیدی برایش مناسب نیست.
کاشت، داشت، برداشت:
چون کدوی تخمه کاغذی بسیار حساس به سرما است، کاشت آن در اوایل اردیبهشت ماه صورت می گیرد که خطر سرمای دیررس بهاره رفع شده باشد. بذور در ردیفهای 5/1-1 متری و فاصله بوته ها 45-40 سانتیمتر کاشته می شوند. چون بذر پوشش ندارد به بیماریهای قارچی حساس است، لذا بایستی حتماً بذرها با قارچ کش تیمار شوند. خیس کردن بذرها در آب در جوانه زنی اثر مثبت دارد. بـذرها در دمـای ۱۲ درجه سبــز می شوند (دمای مطلوب ۳۰ـ 25 سانتی گراد است). این گیاه در اثر استفاده ی کود های کاملا پوسیده دارای عملکرد بسیار خوبی خواهد بود و بایستی 30 تا 40 تن در هکتار کود دامی کاملا پوسیده استفاده گردد.
عملیات داشت شامل وجین علف های هرز به صورت میکانیکی است (چون این گیاه به علف کش ها حساس است). مبارزه با بیماری های قارچی مانند سفیدک سطحی و کرکی و مبارزه با ناقلین بیماری های ویروسی مثل شته ها ضروری می باشد.
برداشت زمانی است که 75 درصد میوه ها رسیده اند و معمولا این زمان در اواسط شهریور می باشد. بذور را از میوه ها خارج می کنند و آنها را در دمای 30 تا 35 درجه خشک می نمایند بطوری که 12 درصد رطوبت در بذور باقی بماند. عملکرد میوه 80 تا 120 تن است که از این کدو 900 تا 1500 کیلوگرم دانه استحصال می گردد.
فرآوری:
دانه ها اهمیت دارویی دارند. دانه ها دارای 40 تا 60 درصد روغن هستند که مهمترین ترکیبات روغن عبارتند از: اسید لینولئیک، ویتامین E، فیتوسترول و پرتوکلروفیل است.
خواص و کاربرد:
دانه ها بصورت گسترده علیه کرم های روده استفاده می شوند. روغن حاصل از بذور برای معالجه تورم پروستات، سوزش مجاری ادرار و معالجه بیماری تصلب شرایین کاربرد دارد. قطره پروستاتان دارویی است که از بذور این گیاه تولید شده و برای درمان بیماری های دستگاه ادرار کاربرد دارد ( این دارو در داروخانه های کشور موجود است). دانه ها و گوشت میوه دارای ویتامین ها و مواد معدنی هستند و برای تقویت بدن مفید می باشند.
مطالبی از وبلاگ مهندسی مرتع و آبخیزداری 82 زابل
http://mwd82.parsiblog.com
گیاهی پیچیده یا بالا رونده ، برگ بزرگ و پوشیده از کرک ، میوه نارنجی تیره ، به شکل کدوی تنبل اما گرد ، گل ها زرد رنگ ، تخم میوه این گیاه بدون پوست می باشد و غشای نازکی اطراف مغز قرار گرفته است .
مواد مؤثره :
گلیکوزید (پپونوزید) ، پروستالیکوئید ، گرونفینگ ، ویتامین E ، فیتوسترون
خواص درمانی :
مهمترین خاصیت درمانی که امروز بدان توجه می شود درمان تورم پروستات ، سوزش مجاری ادراری ، درمان تصلب شرائین ، تقویت کننده عمومی بدن ، افزایش مقاومت بدن در مقابل عوامل بیماری زا ، ضد کرم (کرم کدو) ، آرام بخش و مسکن درد .
روش استفاده :
قسمت مورد استفاده بذر این گیاه است که متأسفانه بسیار کمیاب است .
تخمه کدو + ریشه و اندام هوایی گزنه + میوه خارخسک + بابونه : متوقف نمودن رشد غده پروستات ، درمان تورم پروستات ، ضد التهاب ، محرک سیستم ایمنی بدن ، تسهیل جریان و خروج ادرار
مکانیسم اثر :
این دارو باعث مهار آنزیم تبدیل ستوسترون به 5 - آلفا - دی هیدروتستوسترون در نتیجه باعث کاهش غلظت آن شده و رشد غده پروستات را متوقف می کند .
عوارض جانبی :
:استفاده از این دارو در اوایل ممکن است سبب مقداری حالت تهوع شود که با ادامه درمان قطع می شود . استفاده بیش از حد باعث تحریک معده می شود .
دارو :
قطره پروستاتان روزی سه بار 30 قطره در یک فنجان آب سرد بعد از غذا
نظرات ()مشخصات نویسنده
آرشیو وبلاگ
صفحات وبلاگ
مطالب اخیر
موضوعات وبلاگ
لینکستان
نویسندگان همکار
امکانات جانبی
